Zawał serca

zawał serca

Zawał serca może być śmiertelny.

Nieodpowiednia dieta, stres, brak ruchu. Zawał serca zaczyna się podstępnie. Początkowo nic nie boli, a z czasem ból narasta. Wszystko zaczyna się od odkładania się „złego” cholesterolu na ścianach naczyń krwionośnych. Jest go coraz więcej i więcej, do cholesterolu przyczepiają się inne składniki – białe i czerwone krwinki, płytki krwi, białka, węglowodany, tłuszcze. Tworzy się tak zwana blaszka miażdżycowa. Najgorsza sytuacja następuje gdy powstała blaszka miażdżycowa oderwie się. Wówczas może ona płynąć do każdej części naszego ciała. Prędzej czy później trafi do serca.

Serce otoczone jest przez naczynia wieńcowe. Im starszy człowiek tym tych naczyń jest coraz więcej. Ich zadaniem jest dostarczanie tlenu do mięśnia sercowego, by to mogło prawidłowo funkcjonować. W momencie gdy blaszka miażdżycowa trafia do naczynia wieńcowego, zatyka je i krew nie może dopłynąć do mięśnia sercowego. Serce zostaje odcięte od tlenu. To właśnie jest zawał serca. Zawał to martwica mięśnia sercowego, spowodowana przedłużonym jego niedokrwieniem.

Ważne jest wczesne rozpoznanie zawału serca. W jego czasie odczuwamy ból, zwykle za mostkiem, może on promieniować w stronę ramion, pleców, szczęki a czasami może to być ból w nadbrzuszu. Ból nasila się przy wysiłku i towarzyszy mu niewyjaśnione poczucie lęku. Wszystkie te objawy są sygnałem do wezwania pogotowia. Na zawał serca narażone są osoby cierpiące na nadciśnienie tętnicze, palenie papierosów, podwyższony poziom cholesterolu, mała aktywność fizyczna, otyłość, cukrzyca oraz obciążenia rodzinne.

Atakujące pyłki

alergia

Wiosna nie jest najlepszą porą roku dla alergików.

Wiosna rozkwita, a wraz z nią w powietrzu pojawiają się pyłki, rośliny budzą się do życia po zimie i zaczynają kwitnąć. To właśnie teraz, najczęściej pojawiają się objawy alergii u osób uczulonych. Objawy alergii to najczęściej katar, kichanie, zapalenie spojówek, kaszel, a także problemy z oddychaniem. Objawy te nasilają się lub cofają w zależności od pory roku i regionu w jakim się znajdujmy. Statystyki pokazują, że na alergię cierpi około 30% populacji.

Pyłki w organizmie uczulonym na nie, tak jak w przypadku każdej reakcji alergicznej, powodują przesadzoną reakcję obronną układu odpornościowego. Powoduje to cały szereg reakcji. Zaczyna się od tego że, pyłki wpadają do naszego nosa i przedostają się do płuc. Tam, nasz układ odpornościowy uznaje je za zagrożenie i zaczyna tworzyć komórki obronne z przeciwciał IgE (immunoglobulina IgE). Te pobudzone do działania przez układ odpornościowy, powodują że z komórek tucznych wydobywa się histamina – drażniąca substancja. Wówczas osoba uczulona zaczyna kichać i jej organizm zaczyna produkować w dużych ilościach śluz.

Reakcja alergiczna przenosi się na spojówki, rozszerzają się naczynia krwionośne, a ciało zaczyna swędzieć. Jeżeli nie przyjmiemy odpowiednich leków, to reakcja alergiczna może się nasilać i poszerzać na inne obszary organizmu, może powodować stany zapalne, opuchliznę, a nawet problemy z oddychaniem. Przy alergiach najważniejsza jest profilaktyka oraz stosowanie środków farmaceutycznych. O przeciwdziałaniu alergiom dowiemy się więcej już wkrótce.

Torbiel jajnika

torbiel

Torbiele są najczęściej odkrywane w czasie badania USG.

Torbiel jajnika to workowaty twór, który jest wypełniony płynem. Mogą mieć różne rozmiary (od kilku do kilkunastu centymetrów), różne pochodzenie, mogą być niegroźne ale mogą także zwiastować rozwój groźnej choroby. Występują one bardzo często i dotyczą kobiet w każdym wieku. Torbiele występują pojedynczo lub mnogo, na jednym lub obu jajnikach. Nie powodują zazwyczaj żadnych dolegliwości, a wykrywane są przypadkowo podczas badania USG. Mogą, ale nie muszą, dawać objawów. Mogą powodować ból w podbrzuszu, zaburzenia miesiączkowania, częstsze oddawanie moczu i wiele innych.

Torbiele dzielimy na naturalne i patologiczne. Naturalne zwane także torbielami czynnościowymi, są całkowicie fizjologicznym zjawiskiem. Patologiczne powstają w wyniku endometriozy, choroby w której dochodzi do rozprzestrzeniania się błony śluzowej macicy poza jej jamę, w tym także do jajników. W miejscach dotkniętych endometriozą dochodzi do takich samych zmian jak przy prawidłowo zbudowanej macicy. Dochodzi do krwawień miesięcznych i krew gromadzi się, tworząc stopniowo torbiel. Kobiety, które cierpią na torbiele jajników często zamartwiają się, czy będą mogły mieć dzieci.

Torbiele jedynie w niewielkim stopniu mogą powodować problemy z zajściem w ciążę. Jeżeli jednak stwierdzono u kobiety zespół policystycznych jajników (tak zwana wielotorbielowatość), może mieć ona problemy z zajściem w ciążę. Po wykryciu zmiany należy wykluczyć możliwość nowotworu. Torbiele nowotworowe zdarzają się niezwykle rzadko, jednak nigdy nie ma pewności co do niegroźności zmiany. O sposobach wykrywania i leczeniu torbieli, napiszemy już wkrótce.

Czy krew w moczu może oznaczać chorobę?

krwiomocz

Krwiomocz może nie być widoczny na pierwszy rzut oka.

Zdrowa osoba, wraz z moczem wydala z organizmu aż 3 tysiące czerwonych krwinek na dobę. Zdarza się jednak, że ta liczba jest przekraczana. Mówi się wówczas o krwiomoczu. Za tym objawem mogą się kryć poważne choroby, dlatego nie powinno się go bagatelizować.

Krwiomocz można podzielić na dwa rodzaje: taki, który zmienia barwę moczu oraz taki, który jest niewidoczny gołym okiem, a dopiero pod mikroskopem. Obecność krwi w moczu może powodować zmianę jego odcienia od różowego do brązowego i wystarczy tylko 1ml krwi, by zmienić jego kolor. Krew w moczu może pochodzić z nerek, a także z każdego odcinka dróg moczowych. Często przyczyną krwiomoczu są choroby kłębuszków nerkowych, kamica nerkowa, infekcje nerek i dróg moczowych oraz urazy.

Czasami przyczyną krwiomoczu są choroby ogólnoustrojowe (np. skazy krwotoczne) lub leczenie przeciwzakrzepowe, które powoduje nieprawidłowe krzepnięcie krwi. Infekcje, które łączą się z wysoka temperaturą również mogą powodować krwiomocz. Krew w moczu może pojawić się i znikać, nie należy lekceważyć tego objawu. W pierwszej kolejności powinno się wykonać USG jamy brzusznej, by wykluczyć raka nerek, moczowodu, pęcherza moczowego oraz cewki moczowej.

Każdy przypadek krwiomoczu powinien być traktowany poważnie, zwłaszcza u osób starszych i mężczyzn. W ich przypadku krwiomocz może oznaczać raka prostaty. Częściej jednak objawem raka prostaty są trudności w oddawaniu moczu, częste parcie i oddawanie moczu wąskim strumieniem. Zdarza się jednak że krwiomocz nie jest powodowany żadną poważną chorobą. Sami jednak nie możemy zdiagnozować przyczyny, dlatego konieczna jest wizyta u lekarza.

Toksoplazmoza, drogi zarażenia oraz sposoby leczenia

toksoplazmoza

Toksoplazmozą można się także zarazić poprzez niedokładnie umyte owoce lub surowe mięso.

Wśród ludzi przyjął się pogląd, że toksoplazmą można się zarazić od kotów. Po części to prawda. Kocie odchody zawierają pasożyty, które mogą doprowadzić do toksoplazmozy. Jednak kot w całym swoim życiu choruje tylko przez 2-3 tygodnie i tylko wówczas może dojść do zarażenia. Do zarażenia pierwotniakiem dochodzi więc głównie przez zjedzenie surowego lub półsurowego mięsa (wieprzowina, wołowina, baranina) lub surowych kurzych jaj.

Pasożyty mogą znajdować się również w ziemi, która miała kontakt z kocimi odchodami, cysty mogą przeżyć w sprzyjających warunkach nawet rok. Dlatego tak ważne jest mycie warzyw i owoców. Gdy raz zachorujemy, nabywamy odporność na całe życie. Szacuje się że w Polsce 50% ludzi posiada przeciwciała, a w 80% przypadków, do zarażenia doszło poprzez zjedzenie surowego mięsa.

Toksoplazmozę można zdiagnozować przez wykonanie badań laboratoryjnych. Na podstawie surowicy w krwi analizuje się czy znajdują się w niej przeciwciała klasy IgG. Leczenie toksoplazmozy nie jest łatwe. Odbywa się za pomocą antybiotyków. W ten sam sposób leczy się ciężarne kobiety, tylko wówczas antybiotyk przyjmowany jest codziennie aż do rozwiązania. Naukowcy opracowali lek, który jest skuteczny w 100%, jednak jest na tyle toksyczny, że został zdyskwalifikowany jako produkt leczniczy.

Aby uniknąć zarażenia starannie myj owoce i warzywa, dbaj o to by mięso było dobrze dopieczone lub dogotowane. Za granicą pij tylko butelkowaną wodę. Jeżeli posiadasz kota, przekaż komuś innemu obowiązek sprzątania kuwety lub jeżeli nie masz takiej możliwości rób to w rękawiczkach.

Co powinieneś wiedzieć o toksoplazmozie?

toksoplazmoza

Toksoplazmoza jest szczególnie niebezpieczna w ciąży.

Toksoplazmozę powoduje pierwotniak o nazwie Toxoplasma gonidii. Jest to podstępna choroba o tyle, że niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego że są jej nosicielami. Toksoplazmoza daje zupełnie inne objawy u ludzi i zwierząt. U świń nie daje ona żadnych objawów, u szczurów natomiast występuje stępienie lub całkowita utrata instynktu, strachu przed drapieżnikami.

U ludzi toksoplazmoza charakteryzuje się takimi objawami jak: wysoka gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, objawy takie same jak przy grypie i przeziębieniu, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, bóle stawów, zmiany zapalne w zakażonych narządach. U ludzi jednak choroba przebiega zazwyczaj bezobjawowo, dlatego tak łatwo przegapić moment choroby. Toksoplazmoza jest szczególnie niebezpieczna dla kobiet w ciąży, a w zasadzie dla ich dziecka. Pierwotniak może eksplorować przez mięśnie, mózg, gałki oczne czy rdzeń kręgowy.

Najniebezpieczniejsze jest zachorowanie w 1 trymestrze ciąży, infekcja powoduje zapalnie łożyska i przekazanie zakażenia do dziecka. Jednak nie zawsze toksoplazmoza musi mieć wpływ na dziecko, na to że zachoruje. Objawy pojawiają się u 10% zarażonych płodów. Najczęstszymi objawami są wodogłowie, małogłowie, zapalenie siatkówki, opóźnienie umysłowe, innymi konsekwencjami mogą być małopłytkowość, powiększenie wątroby lub śledziony, istnieje także ryzyko przedwczesnego porodu oraz to, że dziecko urodzi się z niską waga urodzeniową. O drogach którymi można zarazić się toksoplazmozą oraz jak ją leczyć i diagnozować dowiecie się już wkrótce.

Piękne nogi bez żylaków

żylaki kończyn dolnych

Jeśli chcesz mieć piękne nogi, zadbaj o odpowiednią ich ochronę.

Żylaki, to potoczna nazwa przewlekłej niewydolności żylnej. To nadmierne poszerzenie żył niesie ze sobą duże zagrożenie. Objawiają się widocznymi wypukłościami, zgrubieniami i przebarwieniami żył, które widać przez skórę. Najczęściej występują na nogach, jednak zdarzają się także żylaki odbytu i przełyku. Istnieje wiele teorii dotyczących przyczyn powstawania żylaków. Wymienia się niewydolność zastawek żył oraz osłabienie ściany żylnej.

Zastawki otwierają się kiedy krew płynie w górę i zamykają, gdy ta chce opaść. Kiedy jednak dochodzi do poszerzenia ścian żył, zastawki się nie domykają, krew się cofa i powstaje nadciśnienie, które powoduje że żyły poszerzają się. Tak powstają żylaki. Według lekarzy do powstania żylaków przyczynia się wiele czynników. Między innymi uwarunkowania dziedziczne. Powstawaniu żylaków sprzyja także tryb życia, rodzaj wykonywanej pracy (długie przebywanie w pozycji siedzącej utrudnia przepływ krwi), płeć (kobiety chorują częściej), a także sposób odżywiania.

Żylaki są chorobą nieodwracalną, dlatego lepiej zapobiegać niż leczyć. By zapobiec powstawaniu żylaków należy regularnie uprawiać sport. Gdy masz siedzący tryb pracy, staraj się robić przerwy na gimnastykę, wystarczy kilka minut. Kiedy pojawią się pierwsze zmiany, należy zrezygnować z korzystania z saun, solariów i gorących kąpieli. Przeciw żylakom działa również odpowiednia dieta, bogata w błonnik pochodzący ze świeżych warzyw i owoców. Także duża ilość wypijanych płynów (1,5-2 litrów na dobę). Należy ograniczyć spożywanie tłuszczów i wyeliminować palenie papierosów.

Astma oskrzelowa

astma oskrzelowa

Astma oskrzelowa najczęściej jest leczona poprzez podanie leków wziewnych.

Astma oskrzelowa to choroba charakteryzująca się napadami duszności. Według Światowej Organizacji Zdrowia astma jest przewlekłą chorobą zapalną układu oddechowego. Przyczyną napadu duszności jest reakcja oskrzeli na bodźce. Przyczyna astmy oskrzelowej nie jest do końca znana.

Objawy astmy oskrzelowej to najczęściej kaszel, napadowa duszność, uczucie ucisku w klatce piersiowej oraz charakterystyczny, świszczący oddechem. Charakterystyczne jest również nasilanie się wymienionych dolegliwości w nocy i nad ranem.

Z powodu zmian objawów astmę ciężko zdiagnozować. Diagnostyka polega głównie na wywiadzie chorobowym, badaniu przedmiotowym i badaniach pomocniczych. Standardowo wykonuje się spirometrię. Pozwala ona ocenić pojemność płuc oraz przepływ powietrza w drogach oddechowych. Badanie polega na kilkukrotnym wydmuchnięciu powietrza do ustnika połączonego z aparatem spirometrycznym. Badanie jest krótkie i całkowicie nieinwazyjne. Wykonuje się również badanie PEF (szczytowy przepływ wydechowy), prowokacyjne testy wziewne, RTG klatki piersiowej oraz bada się poziom swoistych przeciwciał w surowicy krwi.

Leczenie astmy oskrzelowej polega głównie na zwalczaniu stanu zapalnego. Leczenie jest długotrwałe i zależy od intensywności choroby. Leki przeciwzapalne stosuje się głównie w profilaktyce napadów astmy. Gdy dojdzie do ataku stosuje się leki rozkurczające oskrzela. Leki są podawane w formie wziewnej. Bardzo rzadko używa się leków w postaci tabletek, iniekcji czy wlewów dożylnych, sięga się po nie jedynie w bardzo ciężkich przypadkach.

Grypa czy przeziębienie?

przeziębienie a grypa

Wiele osób wymiennie używa słów przeziębienie i grypa.

Objawy grypy i przeziębienia są bardzo zbliżone do siebie. Często trudno jest nam odróżnić, czy mamy do czynienia z przeziębieniem czy już z grypą. Przy przeziębieniu towarzyszy nam zwykle katar, kaszel, ból gardła. W przypadku grypy dochodzi również wysoka temperatura, bóle głowy i mięśnie, silne osłabienie, które może utrzymywać się przez 2-3 tygodnie.

Kiedy czujesz się tak źle, że nie możesz się podnieść z łóżka, możesz być pewny że złapałeś grypę. Najgorsze objawy grypy występują zwykle na drugi lub trzeci dzień, a choroba ustępuje nie wcześniej niż po tygodniu. Przeziębienie ma łagodniejszy przebieg, pojawia się stopniowo, w przeciwieństwie do grypy, która zdecydowanie gwałtowniejszy charakter.

Chory czuje się coraz gorzej, z godziny na godzinę pogarsza się jego stan, dochodzą kolejne objawy. Zazwyczaj od razu pojawia się wysoka temperatura sięgająca ponad 39° C. W przypadku przeziębienia, podwyższona temperatura występuje rzadko lub wcale, a ogólne samopoczucie nie jest tak złe jak w przypadku grypy. Nierozpoznana lub nieleczona grypa może prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zatok, mięśnia sercowego. To właśnie powikłania są groźne dla zdrowia, nie sama infekcja.

Grypie można zapobiegać, szczepiąc się corocznie wczesną jesienią. Szczepienia jednak nie dają 100% pewności, że nie zachorujemy. Możemy zadbać o siebie również stosując bogatą w warzywa i owoce dietę. Witaminy w nich zawarte pozwolą wzmocnić odporność. Bez względu na to która infekcja nas męczy, trzeba ją wyleczyć, by nie dopuścić do groźnych powikłań.

Otyłość, czyli problem zdrowotny i społeczny

otyłość powoduje choroby

Otyłość może prowadzić do poważnych schorzeń

Otyłość to przewlekła choroba, którą powoduje nadmiar energii zawartej w pokarmach, w stosunku do zapotrzebowania naszego organizmu. Wskutek tego nadmiar ten magazynowany jest w postaci tkanki tłuszczowej. Nie wszystkie nadmierne kilogramy zawdzięczamy własnemu lenistwu.

Nasza przemiana materii jest zmienna, oznacza to, że jedni tyją już od kilku czekoladowych cukierków, a inni mogą bez żadnych konsekwencji zjeść ich nawet kilogram. Skłonność do otyłości mamy bowiem zapisaną w genach. Jednak wpływ na nasze  życie ma wiele innych czynników, w tym na przykład dzieciństwo, gdy w tym czasie budują się komórki tłuszczowe organizmu. Dlatego mówi się bardzo głośno o przekarmianiu dzieci. Gdyż takie nawyki z czasów najmłodszych dają duże prawdopodobieństwo nabawienia się otyłości w dorosłym życiu.

Są również choroby, które mogą do niej prowadzić: zaburzenia hormonalne czy cukrzyca. Otyłości bardzo często towarzyszą problemy z układem naczyniowo-sercowym. Należy odróżnić w tym momencie nadwagę od otyłości. Ta pierwsza jest stanem, gdy posiadamy kilka nadprogramowych kilogramów, jednak nie stanowią one zagrożenia dla życia. Otyłość to stan, gdy trzeba już działać. Wieloletnia, zaniedbana otyłość to prosta droga do zwyrodnienia stawów, miażdżycy, choroby wieńcowej a także innych chorób serca. Aby schudnąć potrzebna jest nie tylko konsekwencja, ale także zmiana stylu i trybu życia. Otyłość możemy leczyć w specjalistycznych poradniach dietetycznych, a pomoc specjalisty może znacznie przyśpieszyć ten proces.